Αγαπητοί bloggάριοι, κατόπιν παραινέσεως καταθέτω επόμενες σκέψεις στον ιστό...Αυτή τη βδομάδα, εν μέσω σκληρής δουλειάς συνειδητοποίησα πόσο μεγάλη σημασία έχουν οι προκλήσεις στη ζωή. Αυτή τη στιγμή έν από αυτά που σκέφτομαι είναι το πως θα μαζέψω χρήματα για να πάρω ποδήλατα για τους ασθενείς σε αιμοκάθαρση. Θα οργανώσουμε μια συναυλία με τη συμμετοχή εθελοντών και τα έσοδα θα πάνε γι' αυτό το σκοπό. Η πλάκα είναι ότι οι προτάσεις έρχονταν εν μέσω χαβαλέ και η όλη ιστορία εμπεριέχει πολύ χαβαλέ. Το συγκρότημα είναι Blondie tribute band και αν κάτσει η φάσα υπόσχομαι ενώπιον του κονού ότι θα σκάσω μύτη στη συναυλία με περούκα blondie (το μούσι δεν το ξυρίζω με τίποτα...). Υπόσχομαι στους bloggers αποκλειστικές φωτογραφίες... Λέμε για Σεπτέμβριο, θα δούμε...Κατά τα άλλα, άκουσα δημοσιογράφο στη βρεττανική τηλεόραση να απαντά όταν ρωτήθηκε για το ρόλο του τύπου στον διωγμό του Beckam από τον εθνικό προπονητή και την μεγαλειώδη επιστροφή του:"Αυτός είναι ο εκλέκτορας. Εμείς δημοσιογράφοι είμαστε, δε είμαστε προπονητές. Ας μη μας άκουγε!!!" Ορίστε; Αφού τον σταυρώσατε ρε μεγάλε τότε; Αυτό σημαίνει ότι δεν πρέπει να παίρνει ο κόσμος στα σοβαρά τα σχόλιά σας;Αυτά για να μη νομίζετε ότι η Ελλάδα έχει το μοναδικό αυτό προνόμιο των δημοσιογράφων- προπονητών, πολιτικών, κοινωνιολόγων, γαστρεντερολόγων και άλλων -ολόγων...Αύριο κούρεμα γιατί η χαίτη και η φράτζα δεν είναι της μόδας...Eis to epaneidein