Καλά γεννητούρια ημερολόγιο αεροστρώματος!
Το blog αυτό έχει σκοπό την καταγραφή και το μοίρασμα των εμπειριών μου εδώ στην αλλοδαπή.
Για όσους δεν ξέρουν, βρίσκομαι στο Leicester (της Μεγάλης Βρεττανίας) και σκοπέυω να κάτσω εδώ μεχρι να με διώξουν.
Επεισόδιο πρώτο
Περπατουσότρεχα σήμερα στο πάρκο δίπλα στο σπίτι ( πολλή χλωροφύλλη η Αγγλία ρε παιδιά) και είδα στις κούνιες κατι βρεττανούς , μικρούς και μεγάλους ντυμένους ταλιμπάν και ομιλόντες ταλιμπανικά. Μπα να ‘ρθαν οι αγγλικές απόκριες και δεν το πήρα πρέφα μωρέ. Και η γλώσσα; Εκεί που σκεφτόμουν για φαινόμενα του θερμοκηπίου και επιδράσεις στον άνθρωπο με πλησίασε καυκασιανής φυλής βρεττανότας γεράκος με το σκύλο και τη σακκούλα (για τα σκυλοκούραδα που τα βάζουν σε ειδικούς κάδους) και μου λέει: «Θα μας φάνε αυτοί, παιδί μου». «Τι εννοείτε;» του απαντώ με άπταιστη ελληνική προφορά. Με κοίταξε, ψέλισε «κι εσύ;» και λάκισε μουρμουρίζοντας και κουνόντας το κεφάλι του. Καλή η Βρεττανία, αλλά πολύ μπούρκα ρε παιδί μου!
Επεισόδιο δεύτερο
Αγαπητοί φίλοι, νοιωθω σήμερα μια τρομερή εθνικήν ανάταση, διότι η πτωχή Ελλάς έλαβε την έβδομη θέση στο διαγωνισμό της Eurovision, σε αντίθεση με την Μεγάλη Βρετανία που ήρθε προτελευταία. Αν δει κανείς τα αποτελέσματα, είναι σα λίστα με τα κατά κεφαλή εισοδήματα μόνο που πάει από το μικρότερο προς το μεγαλύτερο. Μάλιστα! Η Βρεττανία μας έδωσε το δεκάρι.
Εκεί που σκεφτόμουν τι να ψηφίσω, συνειδητοποίησα, έϊ, είμαι εξωτερικό, μπορώ να ψηφίσω Ελλάδα. Και τό’ νανα. Θα σας ομολογήσω ότι εψήφισα δις.Επίσης θα ομολογήσω ότι δεν πρόλαβα να’κούσω το τραγούδι, αλλά, εθνικοί λόγοι βλέπετε... Όταν δε είδα πόσο βαριόταν ο παρουσιαστής και το συνδύασα με το πρωτοφανές 10άρι της Μ. Βρεττανίας συνειδητοποίησα ότι σ’ αυτή τη χώρα οι μόνοι που ψήφισαν ήταν μάλλον η αφεντιά μου και κάποιος αντίστοιχος πονηρίδης τούρκος που πρόλαβε και ψήφησε τρεις φορές και γι αυτό η Τουρκία πήρε το 12άρι από τους «Άγγλους» (λέμε τώρα).
Κι όπως λέμε στην Ελλάδα:
Σι γιου λέϊτερ.